വിശ്വാസ വര്‍ഷം VII മിശിഹാ ഏക രക്ഷകൻ - 2

'നീയും സ്ത്രീയും തമ്മിലും, നിന്റെ സന്തതിയും അവളുടെ സന്തതിയും തമ്മിലും ഞാൻ ശത്രുത ഉളവാക്കും. അവൻ നിന്റെ തല തകർക്കും, നീ അവന്റെ കുതികാലിൽ പരിക്കേല്പിക്കും' (ഉത്. 3:15) എന്നാൽ കാലസമ്പൂർണ്ണത വന്നപ്പോൾ ദൈവം തന്റെ പുത്രനെ അയച്ചു. അവൻ സ്ത്രീയിൽ നിന്നും ജാതനായി. നിയമത്തിന് അധീനനായി ജീവിച്ചു. ... അങ്ങനെ നിയമത്തിന് അധീനനായി കഴിഞ്ഞവരെ വിമുക്തരാക്കി (ഗലാ 4:9).

1) പാപത്തിനു പരിഹാരം ആവശ്യമാണ്. മനുഷ്യൻ ചെയ്ത പാപത്തിന് ഉചിതമായ പരിഹാരം ആർക്കാണ് ചെയ്യാൻ സാധിക്കുക. അനന്തനന്മയായ (infinite good) ദൈവത്തിനെതിരെ പരിമിതനായ മനുഷ്യനാണ് (finite being) പാപം ചെയ്‌തെങ്കിലും പാപത്തിന്റെ മൂല്യം അപരിമിതമാണ്. (infinite evil) ഇനി പരിഹാരത്തിന്റെ കാര്യം വരുമ്പോൾ ആരു പരിഹാരം ചെയ്യുന്നുവോ അതിനനുസരിച്ചാണു പരിഹാരത്തിന്റെ മൂല്യം അളക്കുക.  പരിമിതനായ മനുഷ്യൻ ചെയ്യുന്ന പരിഹാരത്തിന്‌ പരിമിതമായ മൂല്യമേയുള്ളൂ. അതിനാൽ മനുഷ്യന്റെ പതനത്തിനു കാരണമായ പാപത്തിന് (ദൈവനിഷേധനത്തിന്) ഒരിക്കലും മനുഷ്യന്‌ ഉചിതമായ പരിഹാരം ചെയ്യുക സാധ്യമല്ല. മനുഷ്യന് ഒരിക്കലും തന്റെ പ്രവൃത്തികൾ വഴി പാപംമൂലം നഷ്ടപ്പെട്ട ദൈവമഹത്വം വീണ്ടെടുക്കാനാവില്ല. അതിനാലാണ് സ്‌നേഹപിതാവായ ദൈവം പറുദീസായിൽ മനുഷ്യൻ പാപംചെയ്ത് അധഃപതിച്ച ഉടൻ മനുഷ്യനു രക്ഷകനെ വാഗ്ദാനം ചെയ്തത്. (ഉത്. 3:15).

പാപം ചെയ്യാത്തവന് മാത്രമേ പാപത്തിനു പരിഹാരം ചെയ്യുവാന്‌ സാധിക്കുകയുള്ളൂ.  ആരാണു പാപമില്ലാത്തവൻ, യേശു പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങളിൽ ആര്ക്ക് എന്നിൽ  പാപം തെളിയിക്കുവാൻ സാധിക്കും' (യോഹ:8:46)' പാപം ചെയ്യുന്നവന്പാപത്തിനു അടിമയാണ്.അടിമ എക്കാലവും ഭവനത്തിൽ വസിക്കുന്നില്ല.  പുത്രനാകട്ടെ എക്കാലവും വസിക്കുന്നു.അതുകൊണ്ട് പുത്രൻ നിങ്ങളെ  സ്വതന്ത്രരാക്കിയാൽ നിങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ  സ്വതന്ത്രരാകും (യോഹ:8:34/36). അതിനാൽ പാപമില്ലാത്ത യേശുവിനു മാത്രമേ നമ്മെ പാപത്തിൽ നിന്നും മോചിപ്പിക്കുവാൻ സാതിക്കുകയുള്ളു .

രക്ഷകനായ മിശിഹാ സമയത്തിന്റെ പൂർത്തിയിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ പരിശുദ്ധകന്യകാമറിയത്തിൽനിന്നും ശരീരം സ്വീകരിച്ച് പരിപൂർണ്ണ മനുഷ്യനായി നിയമത്തിനു വിധേയനായി ഈ ലോകത്തിൽ ജീവിച്ചു. നമ്മിൽ നിന്നും സ്വീകരിച്ച മനുഷ്യപ്രകൃതിയിൽ അവൻ ദൈവരാജ്യപ്രഘോഷണത്തിനൊടുവിൽ കാൽവരിയിൽ ക്രൂശിക്കപ്പെടുകയും തകർക്കപ്പെടുകയും അവസാനതുള്ളി രക്തം വരെയും പാപപരിഹാരാർത്ഥം ചിന്തുകയും ചെയ്തു. കുരിശിൽ മരിക്കുകയും സംസ്‌ക്കരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അവിടുന്നു പിതാവായ ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്തിലേയ്ക്ക് എന്നെന്നും ജീവിക്കാനായി ഉത്ഥാനം ചെയ്തു. രക്തം ചിന്തി പാപത്തിനു പരിഹാരം ചെയ്ത അവിടുന്ന് മരിച്ച് ഉത്ഥാനം ചെയ്തുകൊണ്ട് പാപത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും അടിമത്തത്തിൽ നിന്ന് നമ്മെ രക്ഷിച്ചു. (ഗലാ. 4:4-5) മിശിഹായുടെ മരണവും ഉത്ഥാനവും പ്രപഞ്ചത്തിന്റെയും മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തിന്റെയും പുനരുദ്ധാരണത്തിന്റെ കാതലായി നിലകൊള്ളുന്നു.

2) മിശിഹായിൽ ദ്വിവിധ മോചനം

1. രക്തം ചിന്താതെ പാപമോചനമില്ല. (ഹെബ്രാ. 9: 22)

പാപപരിഹാരദിനം (ലേവ്യ. 16)

പഴയനിയമകാലത്ത് പാപപരിഹാരദിനത്തിൽ കന്നുകുട്ടികളെയും കോലാടുകളെയും കൊന്ന് ബലിയർപ്പിക്കുകയും അവയുടെ രക്തം പാപപരിഹാരാർത്ഥം തളിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. എന്തെന്നാൽ ശരീരത്തിന്റെ ജീവൻ രക്തത്തിലാണ് ഇരിക്കുന്നത്. അതു ബലിപീഠത്തിന്മേൽ ജീവനുവേണ്ടി പാപപരിഹാരം ചെയ്യാൻ ഞാൻ നല്കിയിരിക്കുന്നു. അതിൽ ജീവൻ ഉള്ളതുകൊണ്ട് രക്തമാണ് പാപപരിഹാരം ചെയ്യുന്നത്. (ലേവി. 17:11)
എന്നാൽ എബ്രായ ലേഖകൻ അസന്നിഗ്ദമായി പഠിപ്പിക്കുന്നു. 'കാളകളുടെയോ കോലാടുകളുടെയോ രക്തത്തിനു പാപങ്ങൾ നീക്കുവാൻ സാധിക്കുകയില്ല. (ഹെബ്രാ. 10:4) എന്നാൽ വരാനിരിക്കുന്ന നന്മകളുടെ പ്രധാനപുരോഹിതനായ ക്രിസ്തു എന്നേയ്ക്കുമായി വിശുദ്ധ സ്ഥലത്ത് പ്രവേശിച്ചത് (ശ്രീകോവിലിൽ) കുഞ്ഞാടുകളുടെയോ കാളക്കിടാങ്ങളുടെയോ രക്തവുമായല്ല. സ്വന്തരക്തവുമായാണ്. അങ്ങനെ നിത്യരക്ഷസാധിക്കുകയും ചെയ്തു. (ഹെബ്രാ. 9:11-12) 'നിങ്ങൾ വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടത് നശ്വരമായ വെള്ളിയോ സ്വർണ്ണമോ കൊണ്ടല്ല, കറയോ കളങ്കമോ ഇല്ലാത്ത കുഞ്ഞാടിന്റെപോലുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ അമൂല്യമായ രക്തം കൊണ്ടത്രേ. (1 പത്രോ. 1:19-19).

അവിടുത്തെ പുത്രനായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ രക്തം എല്ലാ പാപങ്ങളിൽനിന്നും നമ്മെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു. (1 യോഹ. 1:17)
യേശുവിന്റെ പാപവിമോചനരക്തം മൂന്നുതലത്തിൽ നമ്മിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു

1) ഈശോയുടെ തിരുരക്തം പാപം മൂലം നഷ്ടപ്പെട്ട ദൈവമഹത്വം വീണ്ടെടുക്കുന്നു.

എല്ലാവരും പാപം ചെയ്ത് ദൈവമഹത്വത്തിന് അയോഗ്യനായി. (റോമ. 3:23)

ലെവ്യ. 16: പാപപരിഹാരദിനത്തിൽ പ്രധാനപുരോഹിതൻ മാത്രമാണ് ദൈവത്തിന്റെ സിംഹാസനം അതിവിശുദ്ധ സ്ഥലവുമായി ഇസ്രായേൽ ജനം കരുതിയിരുന്ന അതിവിശുദ്ധസ്ഥലമായ ശ്രീകോവിൽ പ്രവേശിക്കുകയും അവിടെ പാപപരിഹാരാർത്ഥം രക്തം സമർപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നത്.

പ്രധാനപുരോഹിതൻ തനിച്ച് അതിവിശുദ്ധ സ്ഥലത്ത് (ശ്രീകോവിൽ) പ്രവേശിക്കുകയും പാപപരിഹാരത്തിനു മൃഗരക്തം സമർപ്പിക്കുകയും ദൈവം അതു സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ശ്രീകോവിലിൽ പ്രധാനപുരോഹിതനും ദൈവവും തനിച്ചുള്ള ഒരു കൈമാറ്റമായിരുന്നു നടത്തിയിരുന്നത്. ഇതുവഴി പാപപ്പൊറുതി ലഭിക്കുവാനായി പുറത്തുകാത്തുനിന്നിരുന്ന യഹൂദജനത്തിന് ആ കർമ്മത്തിൽ ഒരു പങ്കും നിർവ്വഹിക്കുവാനുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇവിടെ പ്രധാനപുരോഹിതൻ മഹാപുരോഹിതനായ  മിശിഹായുടെ പ്രതിരൂപമായിരുന്നു. 'എന്നാൽ വരാനിരിക്കുന്ന നന്മകളുടെ പ്രധാനപുരോഹിതനായ ക്രിസ്തു എന്നേയ്ക്കുമായി വിശുദ്ധ സ്ഥലത്ത് പ്രവേശിച്ചത് കോലാടുകളുടെയോ കാള കിടാക്കളുടെയോ രക്തവുമായല്ല, സ്വന്തം രക്തവുമായാണ്. അങ്ങനെ നിത്യരക്ഷ സാധിക്കുകയും ചെയ്തു. (ഹെബ്രാ. 9:11-12) രക്തം പ്രഥമവും പ്രധാനവുമായി പാപം മൂലം നഷ്ടപ്പെട്ട ദൈവമഹത്വം വീണ്ടെടുക്കുന്നതിനു വേണ്ടി ദൈവത്തിനു സമർപ്പിക്കുവാനുള്ളതാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ഇതുതന്നെയാണ് ഇസ്രായേൽ ജനത്തിന്റെ കടന്നുപോകൽ അവസരത്തിലും വ്യക്തമാക്കുക. രക്തം കാണുമ്പോൾ ഞാൻ കടന്നുപോകും. (പുറ 12:13) ബലിയർപ്പിക്കപ്പെടുന്ന കുഞ്ഞാടിന്റെ മാംസം അവർക്കു ഭക്ഷിക്കാം. എന്നാൽ കുഞ്ഞാടിന്റെ രക്തം ദൈവത്തിനുവേണ്ടി കട്ടിളപ്പടിയിൽ തളിച്ചിരിക്കണം. രക്തം കാണുമ്പോൾ അവൻ കടന്നുപോകും. ഇസ്രായേൽ ജനം രക്ഷിക്കപ്പെടും. രക്തം ദൈവത്തിന് - ജനത്തിന്റെ രക്ഷയ്ക്കുവേണ്ടി, മിശിഹാ കുരിശിൽ ചിന്തിയ പാപവിമോചനവും അമൂല്യമായ രക്തം സ്വർഗ്ഗീയ ജറുസലേമിൽ ദൈവത്തിനു സമർപ്പിക്കുകയും പാപം മൂലം നഷ്ടപ്പെട്ട ദൈവമഹത്വം വീണ്ടെടുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.

2) ഈശോയുടെ തിരുരക്തം പാപം ചെയ്തു കഠിനമായ നമ്മുടെ ഹൃദയത്തെയും ദുഷിച്ച മനസ്സിനെയും മനസ്സാക്ഷിയെയും വിശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.

പാപം മൂലം ഹൃദയം മറ്റെന്തിനേക്കാളും കാപട്യമുള്ളതാണ്. ശോചനീയാമാംവിധം ദുഷിച്ചതുമാണ്. (ജെറ. 19:9) പാപം മൂലം ശിലാതുല്യമായ നമ്മുടെ ഹൃദയത്തെ മാറ്റി പുതിയ ഹൃദയം നല്കുമെന്ന ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനം 'ഒരു പുതിയ ഹൃദയം നിങ്ങൾക്കു ഞാൻ നല്കും. ഒരു പുതു ചൈതന്യം നിങ്ങളിൽ ഞാൻ നിക്ഷേപിക്കും. നിങ്ങളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ശിലാഹൃദയം എടുത്തുമാറ്റി മാംസള ഹൃദയം നല്കും. (എസക്കി. 36:26) മിശിഹാ ചിന്തിയ രക്തത്തിലൂടെ അവിടുന്നു നിറവേറ്റി. പാപം ചെയ്തുപോയി'' (ലൂക്കാ. 15:18) എന്ന മാനസികാവസ്ഥയിൽ നിന്നും അതു ഉളവാക്കുന്ന കുറ്റബോധത്തിൽ നിന്നും മിശിഹായുടെ തിരുരക്തം നമുക്ക് മോചനം നല്കുന്നു. യേശുവിന്റെ രക്തം മൂലം വിശുദ്ധ സ്ഥലത്തേയ്ക്കു പ്രവേശിക്കുവാൻ നമുക്ക് മനോധൈര്യമുണ്ട്. അതിനാൽ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഉറപ്പുള്ള സത്യഹൃദയത്തോടെ നമുക്ക് അടുത്തുചെല്ലാം. അവിടുത്തെ രക്തം ദുഷ്ടമനസ്സാക്ഷിയിൽനിന്നും നമ്മെ വെടിപ്പാക്കിയിരിക്കുന്നു. (ഹെബ്രാ. 10:22) മിശിഹായുടെ രക്തം മൂലം പാപചിന്തയില്ലാത്ത മനസ്സാക്ഷിയുടെ ഉടമയാകുന്നു നാം. (ഹെബ്രാ. 10:2) ദാവീദ് സങ്കീർത്തകൻ പറയുന്നതുപോലെ 'കർത്താവ് കുറ്റംചുമത്താത്തവൻ ഭാഗ്യവാൻ' (റോമ 4:8) എന്ന അനുഭവത്തിലേക്ക് മിശിഹായുടെ രക്തം നമ്മെ നയിക്കുന്നു.

3) രാപകൽ ദൈവസമക്ഷം നമ്മെ ദുഷിക്കുകയും പഴിചാരുകയും ചെയ്യുന്ന പിശാചിൽനിന്നും തിരുരക്തം നമ്മെ രക്ഷിക്കുന്നു. (വെളി 12:10)

കുറ്റാരോപണത്തിൽ വിരുതനും അഗ്രഗണ്യനുമായ പിശാച് (Satan the Accusar Par Excellence) ദ്രോഹബുദ്ധിയോടും നശീകരണമനോഭാവത്തോടും ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പിൽ അവന്റെ സകലസൃഷികളെയും തകർക്കണം എന്ന മനോഭാവത്തോടെ സകല സൃഷ്ടികളെയും ദുഷിപ്പിക്കുകയും പഴിപറയുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

പാപംചെയ്ത് ദൈവമഹത്വം നഷ്ടപ്പെടുത്തിയ (റോമ. 3:23) മനുഷ്യനോടു ദൈവത്തിന് നേരിട്ടു ബന്ധപ്പെടുവാൻ സാധിക്കുകയില്ല. പാപം അവിടെ തടസ്സമായി നില്ക്കുന്നു. എന്നാൽ പ്രധാന പുരോഹിതനായ മിശിഹാ സ്വന്തം രക്തത്താൽ അതിവിശുദ്ധ സ്ഥലത്തു പ്രവേശിക്കുകയും നമ്മുടെ രക്ഷ സാധിക്കുകയും ചെയ്തു. (ഹെബ്രാ. 9:11-12) ഇവിടെ മിശിഹായുടെ പാപവിമോചകമായ തിരുരക്തം പിശാചിനെ നിശബ്ദനാക്കുന്നു. അവിടുത്തെ പുത്രനായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ രക്തം എല്ലാ പാപങ്ങളിലും നിന്ന് നമ്മെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു. (1 യോഹ 1:7) അവിടുത്തെ പുത്രന്റെ രക്തം എല്ലാ പാപത്തിൽ നിന്നും നമ്മെ വിശുദ്ധീകരിക്കുന്നെങ്കിൽ പിന്നെ സാത്താനു നമ്മെ പഴിക്കുവാൻ അടിസ്ഥാനമില്ല. ''ദൈവം നമ്മുടെ പക്ഷത്തെങ്കിൽ ആരു നമ്മുടെ എതിരുനില്ക്കും. .......ദൈവം തിരഞ്ഞെടുത്തവരുടെ മേൽ ആരു കുറ്റമാരോപിക്കും. നീതീകരിക്കുന്നവൻ ദൈവവമാണ്. ആരാണു വിധി നടത്തുക? മരിച്ചവരെങ്കിലും ഉത്ഥാനം ചെയ്തവനും ദൈവത്തിന്റെ വലതുഭാഗത്തിരിക്കുന്നവനും നമുക്കുവേണ്ടി മാധ്യസ്ഥം വഹിക്കുന്നവനുമായ യേശുക്രിസ്തുതന്നെ. (റോമ 8:33-34) മിശിഹാ സ്വന്തരക്തത്താൽ നമ്മുടെ രക്ഷ സാധിച്ചു. (ഹെബ്രാ. 9:11-13) എന്നുമാത്രമല്ല കഴിഞ്ഞ രണ്ടായിരം വർഷമായ അവൻ ദൈവത്തിനുമുമ്പിൽ നമ്മുടെ മധ്യസ്ഥനാണ്. അവൻ എല്ലാവർക്കും വേണ്ടി തന്നെതന്നെ മോചനദ്രവ്യമായി നല്കി. (1 തിമോ. 1:6) അവൻ നമ്മുടെ പാപങ്ങൾക്കു പരിഹാരബലിയാണ്. 1 യോഹ. 1:1-2) അവിടുത്തെ തിരുരക്തം ''നമ്മുടെ അനന്തകരണത്തെ എത്രയധികമായി വിശുദ്ധീകരിക്കുകയില്ല (ഹെബ്രാ. 9:14)

നിർദ്ദേശങ്ങൾ:

ഈശോയുടെ പാപവിമോചകമായ അമൂല്യരക്തം മൂന്നുതലത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

1) ഈശോയുടെ തിരുരക്തം ദൈവോന്മുഖമായി പ്രവർത്തിക്കുകയും പാപംമൂലം നഷ്ടപ്പെട്ട ദൈവമഹത്വം വീണ്ടെടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

2) മനുഷ്യോന്മുഖമായി പ്രവർത്തിക്കുകയും നമ്മുടെ മനസാക്ഷിയെ കളങ്കരഹിതമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

3) സാത്താനെതിരായി പ്രവർത്തിക്കുകയും അവന്റെ ആരോപണത്തിൽനിന്നും നമ്മെ രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഇപ്രകാരം ഈശോ കുരിശിൽ ചിന്തിയ പാപവിമോചകമായ തിരുരക്തത്തിന്റെ അമൂല്യയോഗ്യതനാം മനസ്സിലാക്കുകയും ഓരോ നിമിഷവും നാം നമ്മെത്തന്നെ ഈശോയുടെ തിരുരക്തത്തിനുനല്കി വിശുദ്ധീകരിക്കുകയും ഈശോയുടെ തിരുരക്തത്തിന്റെ പ്രത്യേക സംരക്ഷണത്തിൽ നമ്മെത്തന്നെ സമർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യണം. 'വിശ്വാസം വഴി സംലബ്ധമാകുന്ന രക്തം കൊണ്ടുള്ള പരിഹാരമായി ദൈവം അവനെ നിശ്ചയിച്ചിരുന്നു (റോമാ 3:15). ആകയാൽ ഇപ്പോൾ അവന്റെ രക്തത്താൽ നീതീകരിക്കപ്പെട്ട നാം അവൻമൂലം ക്രോധത്തിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കപ്പെടുമെന്നു തീർച്ചയാണല്ലോ (റോമാ 5:9).

ഓ, ദൈവതിരുമുമ്പിൽ അവിടുത്തെ പുത്രനായ മിശിഹായുടെ തിരുരക്തത്തിന്റെ അമൂല്യത നാം മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നെങ്കിൽ നമുക്കു ലഭിക്കുന്ന മോചനത്തിന്റെ അനുഭവം അവർണ്ണനീയമാകുമായിരുന്നു.

വിശ്വാസ വര്‍ഷം VI നോമ്പുകാലചിന്തകള്‍ - 2മിശിഹാ ഏക രക്ഷകൻ

'വീടുപണിക്കാരായ നിങ്ങൾ തള്ളിക്കളഞ്ഞ കല്ല്‌ മൂലക്കല്ലായിതീർന്നു; ആ കല്ലാണ് യേശു. മറ്റാരിലും രക്ഷയില്ല ആകാശത്തിനു കീഴെ മനുഷ്യരുടെ ഇടയിൽ നമുക്കു രക്ഷയ്ക്കുവേണ്ടി മറ്റൊരു നാമവും നല്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല'' (അപ്പ. 4: 11-12)  ''ലോകത്തിന്റെ ഏക രക്ഷകനായ കർത്താവിലേയ്ക്കുള്ള ആത്മാർത്ഥവും നവീനവുമായ മാനസാന്തരത്തിനുള്ള വിളിയാണ് വിശ്വാസവർഷം''. (വിശ്വാസത്തിന്റെ വാതിൽ - 6)

സമയത്തിന്റെ പൂർത്തിയിൽ മനുഷ്യരക്ഷയ്ക്കായി സ്വപുത്രനെ അയച്ച പിതാവായ ദൈവത്തിന്റെ സ്‌നേഹവും, തന്റെ മരണത്തിന്റെയും ഉത്ഥാനത്തിന്റെയും രഹസ്യത്തിലൂടെ ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷാകരപ്രവൃത്തികളും പൂർത്തിയാക്കിയ ലോകരക്ഷകനായ മിശിഹായുടെ രക്ഷാകരപ്രവൃത്തികൾ ആയിരിക്കണം നോമ്പുകാലത്ത് നമ്മുടെ ധ്യാനത്തിന്റെയും പ്രാർത്ഥനയുടെയും പ്രധാന വിഷയം. അതോടുചേർന്ന് യഥാർത്ഥമായ പ്രാർത്ഥനാചൈതന്യവും സഹോദര സ്‌നേഹവും ആത്മപരിത്യാഗവും പുലർത്തിക്കൊണ്ട് നമ്മുടെയും ലോകത്തിന്റെയും പാപത്തിന് പരിഹാരബലിയായി തീർന്ന മിശിഹായുടെ സഹനത്തിൽ പങ്കുചേർന്ന് നമ്മുടെ ആത്മവിശുദ്ധീകരണത്തിനായി നാം യത്‌നിക്കണം. അനുദിനജീവിതത്തിലെ കുരിശുകൾ സന്തോഷത്തോടെ വഹിച്ചുകൊണ്ട് മിശിഹായുടെ ബലി ജീവിതം തുടരുവാനും അതുവഴി അവിടുത്തെ ഉത്ഥാനത്തിന്റെ മഹത്വത്തിൽ പങ്കുചേരുവാനും നമുക്കു സാധിക്കും. 'നിങ്ങളുടെ പഴയ ജീവിതരീതികളിൽ നിന്നും രൂപം കൊണ്ട വഞ്ചനനിറഞ്ഞ ആസക്തികളാൽ കലുഷിതനായ പഴയ മനുഷ്യനെ ദൂരെയെറിയുവിൻ. നിങ്ങൾ മനസ്സിന്റെ ചൈതന്യത്തിൽ നവീകരിക്കപ്പെടട്ടെ. യഥാർത്ഥമായ വിശുദ്ധിയിലും നീതിയിലും ദൈവത്തിന്റെ സാദൃശ്യത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട പുതിയ മനുഷ്യനെ നിങ്ങൾ ധരിക്കുവിൻ'' (എഫേ. 4: 22-24)

സ്‌നേഹപിതാവായ ദൈവം

ദൈവം സ്‌നേഹമാകുന്നു (1 യോഹ4:8-16) അവിടുന്ന് നമ്മെ ഓരോരുത്തരേയും വ്യക്തിപരമായി സ്‌നേഹിക്കുന്ന സ്‌നേഹപിതാവാണ് (1 യോഹ 4:9-10; 19 ഏശയ്യ 49:15-16) എന്ന ബൈബിൾ സന്ദേശമാണ് ലോകം കേട്ടതിൽവച്ച് ഏറ്റവും മനോഹരമായ സന്ദേശം. The Greatest Good News the World has Ever Heard; God is Love and God loves you. ദൈവം സ്‌നേഹമാണെന്നും അവിടുന്ന് പിതാവാണെന്നും മറ്റൊരു പ്രവാചകനും മതസ്ഥാപകനും പഠിപ്പിച്ചിരുന്നില്ല. ദൈവത്തിന്റെ സ്‌നേഹമാണ് എല്ലാ നന്മയുടെയും ഉറവിടം. കാരണം സ്നേഹത്തിന്റെ കാതൽ പങ്കുവയ്ക്കലാണ്. Sharing is the heart of Love. ദൈവം തന്റെ സ്‌നേഹം പങ്കുവച്ചതാണ് പ്രപഞ്ചസൃഷ്ടി. 

പ്രപഞ്ചത്തിലെ സകല ചരാചരങ്ങളും ദൈവത്തിന്റെ സ്‌നേഹത്തെ പ്രകീർത്തിക്കുന്നു. (സങ്കീ. 100, 104; 48, 116) മനുഷ്യനെ ദൈവം പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ മകുടമായി സൃഷ്ടിച്ചു. ദൈവീക ജീവനിൽ അവനെ പങ്കുകാരനാക്കി. (ഉല്പ. 1: 26; 7, 2:7) ദൈവവുമായി നിരന്തരം സ്‌നേഹസമ്പർക്കത്തിലേർപ്പെടുവാൻ ദൈവം അവനെ സ്വതന്ത്രനായി സൃഷ്ടിച്ചു. ഹൃദയത്തിൽ സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ടെങ്കിലേ സ്‌നേഹമുള്ളൂ. സ്‌നേഹം ദൈവത്തിന്റെ ദാനമാണ്. ഈ സ്‌നേഹത്തിന് മനുഷ്യൻ സ്വതന്ത്രമായി പ്രത്യുത്തരം നൽകേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. Love is free gift of God and  needs free response of the heart. പറുദീസായിൽ ആദിമാതാപിതാക്കൾ ദൈവവുമായി സന്തോഷത്തിൽ സഹവസിക്കുകയും  സയാഹ്നസവാരി നടത്തുകയും ചെയ്തു (ഉൽപ. 3:8) ദൈവത്തിന്റെ സ്‌നേഹമാണ് എല്ലാത്തിനും ആരംഭം കുറിക്കുന്നത്. ദൈവം സ്വർഗ്ഗം തുറന്ന് ഭൂമിയിലേയ്ക്ക് വരികയും, ദൈവത്തെ കുറിച്ചും അവിടുത്തെയ്ക്കു നമ്മെക്കുറിച്ചുമുള്ള നിലയ്ക്കാത്ത സ്‌നേഹപദ്ധതികളെക്കുറിച്ചും വെളിപ്പെടുത്തിതരികയും ചെയ്തു. ഇതാണ് വേദപുസ്തകത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം. ഇതാണ് ക്രൈസ്തവ ആധ്യാത്മികതയുടെ അടിത്തറ. ദൈവത്തിന്റെ വ്യക്തിപരമായ സ്‌നേഹത്തെക്കുറിച്ചും (ഏശ 49: 15-16) നമ്മെ പേരുചൊല്ലി വിളിച്ച് പരിപാലിക്കുന്ന സ്‌നേഹത്തെ കുറിച്ച് (ഏശ. 43:1-7 ; മത്താ. 6: 25-30) മറ്റുമുള്ള വേദപുസ്തകഭാഗങ്ങൾ വായിച്ച് ധ്യാനിക്കുന്നത് ദൈവസ്‌നേഹാനുഭവത്തിൽ വളരുവാൻ നമ്മെ സഹായിക്കും.

പാപം എന്ന തടസ്സം

തന്റെ ഏകപുത്രനെ നൽകുവാൻ തക്കവിധം അത്രമാത്രം ദൈവം സ്‌നേഹിച്ച ഈ ലോകത്തിനു (യോഹ 3: 16) പക്ഷേ, സ്‌നേഹത്തിന്റെ ഫലമായ സന്തോഷം സമാധാനം പ്രത്യാശ തുടങ്ങിയവ അനുഭവിക്കുവാൻ സാധിക്കുന്നില്ല. എന്നത്തേക്കാളേറെ ഇന്ന്  ലോകം കലാപകലുഷിതമാണ്, സംഘർഷപൂർണ്ണമാണ്. ധാർമ്മിക അധഃപതനമാണ് നാം എവിടെയും കാണുക. ധ്യാനപരിപാടികളുടെയും സുവിശേഷ കൺവെൻഷനുകളുടെയും  ഒരു വേലിയേറ്റം തന്നെ ഇവിടെ നടക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, കണക്കുകൾ പ്രകാരം ഇവിടെ മദ്യപന്മാരും മദ്യശാലകളും ഏറിവരുന്നു. കേരളത്തിലെ ആളോഹരി മദ്യപാനം 8.5% ആണെന്ന് കണക്കുകൾ കാണിക്കുന്നു. അതിനനുസരി്ച്ച് വ്യഭിചാരപ്രവർത്തികളും ഇവിടെ ഏറിവരുന്നു. ബലാൽസംഗം കൂട്ടബലാൽസംഘം, ബാലപീഡനങ്ങളുടെയും കണക്കുകൾ അമ്പരപ്പിക്കുന്നവ തന്നെ. വിവാഹമോചനം അടിയ്ക്കടി വർത്തിച്ചുവരുന്നു. ആത്മഹത്യ, കൂട്ടആത്മഹത്യ, കൊലപാതകം, ചാവേർ ആക്രമങ്ങൾ ഭീകരപ്രവർത്തനങ്ങൾ ഇവ വഴി കൊല്ലപ്പെടുന്ന നിരപരാധികൾ, ഇവരുടെ കണക്കുകൾ ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്നവ തന്നെ. ആശയറ്റ മനുഷ്യരിൽ നൈരാശ്യം ചേക്കേറുന്നു. ലോകം മരണം ഉറങ്ങുന്ന താഴ് വരയായി മാറുന്നു. എന്തേ ഇങ്ങനെ? ദൈവം സ്‌നേഹിക്കാത്തതുകൊണ്ടാണോ മനുഷ്യന് സ്‌നേഹം അനുഭവിക്കുവാൻ സാധിക്കാത്തത്. അല്ല, ദൈവസ്‌നേഹം അനുഭവിക്കാൻ സാധിക്കാത്ത വിധം ദൈവത്തിന്റെയും മനുഷ്യരുടെയും ഇടയിൽ പാപം എന്ന തടസ്സം വന്നു. (ഏശ. 59: 2-8)

മനുഷ്യന്റെ പതനം

ആദം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ പാപിയോ, വിശുദ്ധനോ ആയിരുന്നില്ല. അവൻ നിർദോഷി; Innocent ആയിരുന്നു. സ്വതന്ത്രനായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട അവന്റെ ഇച്ഛാശക്തിയുടെ ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പിലൂടെ അവൻ  പരിപൂർണ്ണനാക്കപ്പെടേണ്ടിയിരുന്നു. ദൈവം അവന് ഒരു കല്പന കൊടുത്തു. ''എന്നാൽ, നന്മതിന്മകളുടെ അറിവിന്റെ വൃക്ഷത്തിൽ നിന്നും നീ തിന്നരുത്. തിന്നുന്ന ദിവസം നീ മരിക്കും''. (ഉത്പ. 3:17) എന്നാൽ പറുദീസായിൽ വച്ച് തിന്മയുടെ പ്രലോഭനം ഉണ്ടായപ്പോൾ ''ആ വൃക്ഷത്തിന്റെ ഫലം ആസ്വാദ്യകരവും കണ്ണിനു കൗതുകവും  അറിവേകാൻ കഴിയുമെന്നതിനാൽ  അഭികാമ്യമാണെന്നും കണ്ടു. അവൾ അത് പറിച്ചുതിന്നു. ഭർത്താവിനും കൊടുത്തു. (ഉത്പ. 3:6) (പാപം പങ്കാളിയെ തേടുന്നു). പാപത്തിന്റെ നൈമിഷികസുഖത്തിനുവേണ്ടി (Fleeting/Criminal joy of sin) ദൈവത്തെയും ദൈവത്തിന്റെ കല്പനയെയും  സൗകര്യപൂർവ്വം മറന്ന അവർ പാപം ചെയ്തു. മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ തകർച്ചയ്ക്കു വഴിയൊരുക്കി. ദൈവസാന്നിധ്യം അവർക്ക് അരോചകമായി. അവർ പരസ്പരം പഴിചാരി. പാപം മൂലം പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ തന്നെ താളം തെറ്റി. (cosmic dimensions of sin) മനുഷ്യകുലം മരണത്തിലേയ്ക്കു നടന്നുനീങ്ങുന്ന പഥിക സംഘമായി മാറി. (ഉത്പ. 3:8-19). ദൈവകല്പനയുടെ ലംഘനമാണ് പാപം. ''പാപം ചെയ്യുന്നവൻ നിയമം ലംഘിക്കുന്നു. പാപം നിയമലംഘനമാണ്. പാപത്തിന്റെ വേതനം മരണമാണ്. (റോമ. 6:22) പാപം ചെയ്യുന്നവൻ പാപത്തിന്റെ അടിമയാണ് (യോഹ 8:34). ആദിമപിതാക്കളുടെ പാപത്തിന്റെ ഫലമായി മനുഷ്യകുലം പാപത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും അടിമത്തത്തിലേയ്ക്ക് അധഃപതിച്ചു.

പാപത്തിന്റെ ഫലം

(റോമ 3:23) എല്ലാവരും പാപം ചെയ്ത് ദൈവമഹത്വത്തിന് അയോഗ്യരായി. (റോമ 3:9-18) എല്ലാവരും പാപികൾ
പാപത്തിൽ അധഃപതിച്ച മനുഷ്യപ്രകൃതിയുടെ പ്രത്യേകതകൾ:
1) റോമ 6:6 'പാപവിധേയമായ ശരീരം'' Sinful Nature
2) റോമ 7:24 'മരണവിധേയമായ ശരീരം A Body of Death

ജന്മപാപം

'ദൈവം തന്റെ ഛായയിലും സാദൃശ്യത്തിലും മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിച്ചു'' (ഉത്പ. 3:26-27). ദൈവം അവരെ ഇങ്ങനെ അനുഗ്രഹിച്ചു. സന്താനപുഷ്ടി ഉള്ളവരായി പെരുകുവിൻ. ഭൂമി നിറഞ്ഞ് അതിനെ കീഴടക്കുവിൻ'' (ഉത്പ 1:28) ദൈവം അനുഗ്രഹിച്ചതനുസരിച്ച് ലോകം മുഴുവൻ ദൈവത്തിന്റെ ഛായയിലും സാദൃശ്യത്തിലും ഉള്ള സന്തതികളെകൊണ്ടു നിറയേണ്ടതാണ്. (ഉത്പ 3:1-2) ''എന്നാൽ ആദത്തിനു 130 വയസ്സായപ്പോൾ അവന്റെ (പാപത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും അടിമത്തതിലായ) സാദൃശ്യത്തിലും ഛായയിലും ഒരു പുത്രൻ ജനിച്ചു''. ''ഒരു മനുഷ്യൻ മൂലം പാപവും പാപം മൂലം മരണവും ലോകത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു'' നാമെല്ലാവരും ജന്മനാ പാപികളാണ്. ജന്മപാപം (ref. റോമ 5:12-21) പാപത്തോടെയാണ് ഞാൻ പിറന്നത്. അമ്മയുടെ ഉദരത്തിൽ ഉരുവായപ്പോഴേ ഞാൻ പാപിയാണ്. (സങ്കീ. 61: 5)

പാപത്തിന്റെ അടിമത്തത്തിൽ ജനിക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ പ്രകൃതി പാപവിധേയമാണ്. (Sinful nature) മനുഷ്യൻ സ്വഭാവികമായി തിന്മയിലേയ്ക്ക് ചാഞ്ഞിരിക്കുന്നു. തിന്മചെയ്യുക അവനു സ്വാഭാവികമാണ്(ഭാവാത്മകം) To Sin is Positive to his Nature. നന്മ ചെയ്യുക അവനു നിഷേധാത്മകമാണ്. To do Good is Negative to his Nature. വി. പൗലോസ്, മിശിഹായെ കണ്ടെത്തുന്നതിനുമുമ്പുള്ള തന്റെ അനുഭവം റോമ 7: 15 മുതൽ 19 വരെയുള്ള വാക്യത്തിൽ വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട്. ''എന്നിൽ അതായത് എന്റെ ശരീരത്തിൽ നന്മ വസിക്കുന്നില്ലെന്ന് ഞാനറിയുന്നു. നന്മ ഇച്ഛിക്കുവാൻ എനിക്കു സാധിക്കും. എന്നാൽ പ്രവർത്തിക്കുവാൻ സാധിക്കുന്നില്ല. ഇച്ഛിക്കുന്ന നന്മയല്ല, ഇച്ഛിക്കാത്ത തിന്മയാണ് ഞാൻ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. (റോമ 15:18:19). ലോകത്തിൽ തിന്മ പെരുകുന്നതിൽ അതിശയിക്കേണ്ടതില്ലയോ?  പാപവിധേയമായ ശരീരം മരണവിധേയമാണ്. പാപത്തിന്റെ ഫലം മരണമാണ്. അധാർമ്മികവും മ്ലേച്ഛവും പൈശാചികവുമായ കാര്യങ്ങളിൽ അതീവതല്പരനായി കാണുന്നവൻ ധാർമ്മികവും വിശുദ്ധവും ദൈവീകവുമായ കാര്യങ്ങളിൽ മടുപ്പുകാണിക്കുന്നു. നന്മയോടുള്ള ഈ ബലഹീനത അവനെ ആത്മാവിന്റെ മരണത്തിലേയ്ക്കു നയിക്കുന്നു. ജീവൻ നഷ്ടപ്പെട്ട ജഡത്തിന്റെ ഭാരം ചുമക്കുന്ന അവൻ ദുർഭഗനായ മനുഷ്യൻ ആയി മാറുന്നു. 

കൊല്ലപ്പെട്ടവന്റെ ശരീരം കൊലയാളിയുടെ ശരീരത്തിൽ കെട്ടിവച്ച് ശിക്ഷിക്കുന്നതു പോലെയാണിത്. ചത്ത ശരീരത്തിന്റെ കാല് കൊന്നവന്റെ കാലിനോട് ഉടൽ ഉടലിനോടും കഴുത്തു കഴുത്തിനോടും ബന്ധിച്ച് ശിക്ഷിക്കുക. കൊന്നവൻ എവിടെ പോയാലും ചത്തവനെ ചുമന്നുകൊണ്ടുപോകുന്ന ദുഃരവസ്ഥ. ആരെങ്കിലും അവനെ ബന്ധവിമുക്തനാക്കണം അല്ലെങ്കിൽ അവൻ സ്വയം ജീവൻ ഒടുക്കും. വി. പൗലോസ് അപ്പസ്‌തോലൻ തന്റെ അനുഭവസാക്ഷ്യം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. ''ഞാൻ ദുർഭകനായ മനുഷ്യനാണ്, മരണവിധേയമായ ശരീരത്തിൽ നിന്നും ആര് എന്നെ മോചിപ്പിക്കും. (റോമ. 7:24). പാപത്തിൽ അധഃപതിച്ച മനുഷ്യകുലത്തിന് രക്ഷകനെ ആവശ്യമുണ്ട്. 

രക്ഷകൻ : വിമോചകനുവേണ്ടിയുള്ള ദാഹം

എല്ലാകാലത്തും ജീവിച്ചിരുന്ന മനുഷ്യൻ ഒരു വിമോചകനുവേണ്ടി ദാഹിച്ചിരുന്നു. ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരുന്നു. ഈ ദാഹത്തിന്റെയും കാത്തിരിപ്പിന്റെയും പ്രതിഫലനമാണ് ആർഷഭാരതസംസ്‌കാരത്തിലെ താപസന്മാരുടെ പ്രസിദ്ധമായ മന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രതിധ്വനിക്കുന്നത്. തമസോമ ജ്യോതിർ ഗമയാ - അന്ധകാരത്തിൽ നിന്നും പ്രകാശത്തിലേയ്ക്ക്, അസതോമാ സത്ഗമയാ - അസത്യത്തിൽ നിന്നും സത്യത്തിലേയ്ക്കും -മൃത്യോമാ അമൃതം ഗമയാ - മരണത്തിൽ നിന്നും മരണമില്ലായ്മയിലേയ്ക്കും നയിക്കണമേ എന്ന് അവർ നിരന്തരം പ്രാർത്ഥിച്ചിരുന്നു. അവരുടെ തപസിലും പ്രാർത്ഥനയിലും അവർ കണ്ടെത്തിയത് തങ്ങൾ അന്ധകാരത്തിന്റെയും അസത്യത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും പിടിയിൽ ആണെന്നും മോചനം ആവശ്യമാണെന്നുമുള്ള യാഥാർത്ഥ്യമാണ്. എന്നാൽ അവര്ക്ക് വിമോചകനെ -രക്ഷകനെ- കണ്ടെത്താനായില്ല. 

മനഃസാക്ഷിയുടെ നൈസർഗീക വാസന

പാപം ചെയ്ത് മനഃസാക്ഷിയുടെ ഭാരം കൂടിയ മനുഷ്യന്റെ മരണവക്രത്തിൽ നിന്നും  മോചനം പ്രാപിക്കുവാനുള്ള നൈസർഗീക വാസനയാണ് അവനെ പാപമോചനത്തിനുതകും എന്നു തോന്നിക്കുന്ന സ്വഭാവിക ഉറവിടങ്ങൾ തേടിപോകുവാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്. ശബരിമല, ത്രിവേണി സംഗമം, ഗംഗാജലസ്‌നാനം തുടങ്ങിയ തീർത്ഥാടന കേന്ദ്രങ്ങളിലേയ്ക്കും ഇടയ്ക്കിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടാറുള്ള ആൾ ദൈവങ്ങളുടെ പക്കലേയ്ക്കും ഉള്ള വർദ്ധിച്ച ജനപ്രവാഹം പാപം ചെയ്ത് മനുഷ്യമനസാക്ഷിയുടെ ഭാരം വർദ്ധിക്കുന്നതിന്റെയും അതിൽ നിന്നും മോചനം നേടാനുള്ള മനുഷ്യന്റെ ആത്മദാഹത്തിന്റെയും പ്രതിഫലനമാണ് .

ആർക്കാണ് മനുഷ്യകുലത്തെ ഈ ദുരവസ്ഥയിൽ നിന്നും മോചിപ്പിക്കുവാൻ സാധിക്കുക? പാപം ചെയ്യാത്തവനു മാത്രമേ പാപത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും അടിമത്തത്തിൽ നിന്നും മനുഷ്യകുലത്തെ മോചിപ്പിക്കുവാൻ സാധിക്കുകയുള്ളൂ. ''എല്ലാവരും പാപം ചെയ്ത് ദൈവമഹത്വത്തിന് അയോഗ്യരായി'' (റോമ 3 :23) എല്ലാവരും പാപികൾ (റോമ. 3: 9-18), ദൈവപുത്രനായ ഈശോമിശിഹായ്ക്ക് മാത്രമേ നമ്മെ പാപത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും അടിമത്തത്തിൽ നിന്നും മോചിപ്പിക്കുവാൻ സാധിക്കുകയുള്ളൂ. കാരണം, അവിടുന്നു പറയുന്നു ''നിങ്ങളിൽ ആർക്ക് എന്നിൽ പാപം തെളിയിക്കാൻ സാധിക്കും'' (യോഹ. 8 :46).
യേശു പ്രതിവചിച്ചു; സത്യം സത്യമായി ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്നു. പാപം ചെയ്യുന്നവൻ പാപത്തിന്റെ അടിമയാണ്. അടിമ എക്കാലവും ഭവനത്തിൽ വസിക്കുന്നില്ല, പുത്രനാകട്ടെ, എക്കാലവും വസിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് പുത്രൻ നിങ്ങളെ സ്വതന്ത്രരാക്കിയാൽ നിങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ സ്വതന്ത്രരാകും'' (യോഹ. 8: 34-36).

രക്ഷകനെ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു

പറുദീസായിൽ  തിന്മയുടെ പ്രേരണയ്ക്കു വഴങ്ങി മനുഷ്യൻ ദൈവകല്പന ലംഘിച്ചു, പാപത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും അടിമത്തത്തിലായ അവസരത്തിൽ സ്‌നേഹപിതാവായ ദൈവം മനുഷ്യന് രക്ഷകനെ വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. "നീയും സ്ത്രീയും തമ്മിലും നിന്റെ സന്തതിയിയും അവന്റെ സന്തതിയിയും തമ്മിലും ഞാൻ ശത്രുത ഉളവാക്കും, അവൻ നിന്റെ തല തകർക്കും. നീ അവന്റെ കുതികാലിൽ പരുക്കേല്പിക്കും". (ഉത്പ. 3: 15). എന്നാൽ കാലത്തിന്റെ പൂർണ്ണതയിൽ ദൈവം തന്റെ പുത്രനെ അയച്ചു. അവൻ സ്ത്രീയിൽ നിന്നും ജാതനായി. നിയമത്തിന് അധീനനായി ജനിച്ചു. അങ്ങനെ നമ്മെ പുത്രന്മാരായി ദത്തെടുക്കേണ്ടതിന് അവൻ നിയമത്തിന് അധീനനായിക്കഴിഞ്ഞവരെ വിമുക്തരാക്കി" (ഗലാ. 4: 5). ദൈവപുത്രൻ പാപത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും അടിമത്തത്തിലായ മനുഷ്യപ്രകൃതിയെ സ്വീകരിച്ച് പരിപൂർണ്ണ മനുഷ്യനായി ജീവിക്കുകയും തന്റെ രക്ഷാകര പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ രക്ഷ സാധിക്കുകയും ചെയ്തു. 

മിശിഹാ ഏക രക്ഷകൻ

''വീടു പണിക്കാരായ നിങ്ങൾ തള്ളിക്കളഞ്ഞ കല്ല് മൂലക്കല്ലായി തീർന്നു. ആ കല്ലാണ് യേശു. മറ്റാരിലും രക്ഷയില്ല. ആകാശത്തിനു കീഴെ മനുഷ്യരുടെ ഇടയിൽ നമുക്കു രക്ഷയ്ക്കുവേണ്ടി മറ്റൊരു നാമവും നല്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല'' (അപ്പ. 4: 11-12) ദൈവപുത്രനായ മിശിഹാ മാത്രമാണ് മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ ഏകരക്ഷകൻ എന്ന് ആദിമക്രൈസ്തവർ പൂർണ്ണമായ വിശ്വസിക്കുകയും അത് അവര് ധൈര്യപൂർവ്വം പ്രഘോഷിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. 

മിശിഹാതന്നെ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു

(യോഹ. 4 :10) യേശു അവളോടു പറഞ്ഞു: ദൈവത്തിന്റെ ദാനം എന്തെന്നും എനിക്ക് കുടിക്കാൻ തരിക എന്ന് നിന്നോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നത് ആരെന്നും അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ നീ അവനോടു ചോദിക്കുകയും അവൻ നിനക്ക് ജീവജലം നല്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു''.

(യോഹ. 4: 13-14) യേശു പറഞ്ഞു:  ഈ വെള്ളം കുടിക്കുന്ന ഏവനും വീണ്ടും ദാഹിക്കും എന്നാൽ ഞാൻ നല്കുന്ന വെള്ളം കുടിക്കുന്നവന് പിന്നീട് ദാഹിക്കുകയില്ല. ഞാൻ നല്കുന്ന ജലം അവനിൽ നിത്യജീവനിലേയ്ക്കു നിർഗ്ഗളിക്കുന്ന അരുവിയാകും. 

(യോഹ 7: 37-38) ആർക്കെങ്കിലും ദാഹിക്കുന്നെങ്കിൽ അവൻ എന്റെ പക്കൽവന്നു കുടിക്കട്ടെ. എന്നിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് വി. ലിഖിതം പ്രസ്താവിക്കുന്നതുപോലെ ജീവജലത്തിന്റെ അരുവികൾ ഒഴുകും.

(യോഹ. 10: 12) മോഷ്ടിക്കുവാനും കൊല്ലുവാനും നശിപ്പിക്കുവാനും ആണ് കള്ളൻ വരുന്നത്. ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നത് അവർക്കു ജീവനുണ്ടാകുവാനും അതു സമൃദ്ധമായി ഉണ്ടാകുവാനുമാണ്. 

(യോഹ. 14: 6) വഴിയും സത്യവും ജീവനും ഞാനാണ്. എന്നിൽ കൂടെയല്ലാതെ ആരും പിതാവിന്റെ പക്കലേയ്ക്കു വരുന്നില്ല. 

(യോഹ 5: 11-12) 'ദൈവം നമുക്കു നിത്യജീവൻ നല്കി. ഈ ജീവൻ അവിടുത്തെ പുത്രനിലാണ്. പുത്രനെ സ്വന്തമായിക്കാണുന്നവൻ ജീവനെ സ്വന്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു. പുത്രനെ സ്വന്തമാക്കാത്തവന് ജീവനില്ല''. 

നിർദ്ദേശങ്ങൾ

''കർത്താവായ യേശുവിൽ വിശ്വസിക്കുക, നീയും നിന്റെ കുടുംബവും രക്ഷ പ്രാപിക്കും" (അപ്പ. 16 :31)

'ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിച്ചതുകൊണ്ട് അവനും കുടുംബാംഗങ്ങളും അത്യന്തം ആനന്ദിച്ചു'' (അപ്പ. 16 :34).

..................................................................................................................................................

വിശ്വാസ വര്‍ഷം V നോമ്പുകാലചിന്തകള്‍ - 1

വിശ്വാസവര്‍ഷവും, വലിയനോമ്പാചരണവും.

'വിശ്വാസം : എല്ലാത്തിനും ഉപരിയായി ഈശോമിശിഹായുമായുള്ള വ്യക്തിപരവും ഹൃദ്യവുമായ ഒരു കണ്ടുമുട്ടലാണ്. 'Faith: A Personal and intimate encounter with Jesus. (Pop Benedict XVI)'

'വിശ്വാസം സഭയില്‍ ജീവിക്കുന്ന ഒരു ദിവ്യവ്യക്തിയുമായുള്ള കണ്ടുമുട്ടലാണ്'. ''An encounter with a person who lives within the church.' (Porta fidei - 11)'




1. വിശ്വാസ ജീവിതം

വിശ്വാസവര്‍ഷം പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ട് രണ്ടുമാസം കഴിയുമ്പോള്‍ നാം പുതുവത്സരത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലാണ്. പിറവിതിരുനാളിന്റെയും പുതുവത്സരത്തിന്റെയും ആഘോഷത്തോട് ചേര്‍ന്ന് തിരുപ്പട്ടശുശ്രൂഷകളുടെയും വിവാഹ ആഘോഷങ്ങളുടെയും പെരുനാള്‍ ആചരണങ്ങളുടെയും ആഘോഷതിമിര്‍പ്പിനും തിരക്കിനുംശേഷം നാം നമ്മുടെ ആദ്ധ്യാത്മിക ജീവിതത്തിന്റെ ഏറ്റം പ്രധാനപ്പെട്ട വലിയനോമ്പാചരണത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുകയാണ്. പ്രാര്‍ത്ഥനയുടെയും പരിത്യാഗത്തിന്റെ വ്രതശുദ്ധിയുടെയും അന്‍പതുനാളുകള്‍. വിശ്വാസവര്‍ഷത്തിലെ ഈ നോമ്പാചരണം നമ്മുടെ കര്‍ത്താവും രക്ഷകനുമായ ഈശോമിശിഹായുമായുള്ള 'വ്യക്തിപരമായ ഒരു കണ്ടുമുട്ടലിനുള്ള' -A personal encounter with Jesus - അവസരമാകണം നമുക്ക്. 

പരിശുദ്ധ പിതാവ് ബനഡിക്ട് പതിനാറാമന്‍ മാര്‍പ്പാപ്പ 2009 ഒക്ടോബര്‍21 ന് നല്കിയ ഒരു General audience - ല്‍ വിശ്വാസത്തെപ്പറ്റി പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങള്‍ വളരെ പ്രസക്തമാണ്. "പ്രിയമുള്ള സഹോദരി സഹോദരന്മാരെ ഓരോ ക്രിസ്ത്യാനിയേയും സംബന്ധിച്ചുള്ള സത്യമിതാണ്. വിശ്വാസം എല്ലാറ്റിനുമുപരിയായി മിശിഹായുമായുള്ള വ്യക്തിപരവും ഹൃദ്യവുമായ ഒരു കണ്ടുമുട്ടലാണ്. അതുവഴി നാം അവിടുത്തെ സ്‌നേഹവും, സാമീപ്യവും, സൗഹൃദവും ആഴമായി അനുഭവിക്കുകയാണ്. അതുപോലെതന്നെ അതിലൂടെ നാം ഈശോയെ എന്നത്തേക്കാളുപരി അറിയുവാനും സ്‌നേഹിക്കുവാനും അനുകരിക്കുവാനും അഭ്യസിക്കുന്നു. നമ്മില്‍ ഓരോരുത്തരിലും ഇതുസംഭവിക്കട്ടെ".

വിശ്വാസത്തിന്റെ വാതില്‍ എന്ന അപ്പസ്‌തോലിക പ്രബോധനത്തില്‍ പരിശുദ്ധ പിതാവ് 'കത്തോലിക്കാസഭയുടെ മതബോധനഗ്രന്ഥ'ത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കത്തെപ്പറ്റി പ്രതിപാതിക്കുമ്പോള്‍ പറഞ്ഞു 'അതില്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്നത് ഒരു സിദ്ധാന്തമല്ല, പിന്നെയോ സഭയില്‍ ജീവിക്കുന്ന ഒരു ദിവ്യ വ്യക്തിയുമായുള്ള കണ്ടുമുട്ടലാണ്' എന്ന്'An encounter with a person who lives within the church'. (Porta fidei-11) 

നാമിന്ന് മിശിഹായെ കണ്ടുമുട്ടുന്നത് അവിടുത്തെ ഭൗതികശരീരമായ തിരുസഭയിലാണ്. നമുക്ക് പ്രാര്‍ത്ഥനാപൂര്‍വ്വം വിശ്വാസത്തിന്റെ വാതില്‍ കടന്ന് സഭയുടെ മടിത്തട്ടിലിരുന്ന് മിശിഹായെ കണ്ടുമുട്ടുവാനും അവനോട് ചേര്‍ന്ന് നിന്ന് മനുഷ്യന്റെയും പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ തന്നെയും രൂപാന്തരീകരണത്തിനായി പ്രവര്‍ത്തിക്കാനും സാധിക്കണം. ക്രിസ്താബ്ദത്തിന്റെ ആരംഭത്തില്‍ വി. പൗലോസും വി. ബര്‍ണാബാസും തങ്ങളുടെ പ്രേഷിതവേല കഴിഞ്ഞ് അന്ത്യോക്യായില്‍ തിരികെ എത്തിയപ്പോള്‍ 'സഭയെ വിളിച്ചുകൂട്ടി തങ്ങള്‍ മുഖാന്തിരം ദൈവം എന്തെല്ലാം പ്രവര്‍ത്തിച്ചു എന്നും വിജാതീയര്‍ക്ക് വിശ്വാസത്തിന്റെ വാതില്‍ എങ്ങിനെ തുറന്നുകൊടുത്തു എന്നും വിശദീകരിച്ചു. (അപ്പ.14:17) മൂന്നാം സഹസ്രാബ്ധത്തില്‍ അതേ പ്രേഷിത പ്രവര്‍ത്തനത്തിനുവേണ്ടി വിളിക്കപ്പെട്ടവരായ നമുക്കുമുന്‍പിലും വിശ്വാസത്തിന്റെ വാതില്‍ തുറന്നുകിടക്കുകയാണ്. നമുക്ക് പ്രാര്‍ത്ഥനാപൂര്‍വ്വം മുട്ടുകയും തുറക്കുകയും പ്രവേശിക്കുകയും വിശ്വാസത്തിന്റെ ഭവനത്തില്‍ ജീവിക്കുവാന്‍ അഭ്യസിക്കുകയും ചെയ്യാം. 'മുട്ടുവിന്‍ തുറക്കപ്പെടും' എന്നും 'നിര്‍ബന്ധപൂര്‍വ്വം മുട്ടുന്നവനുതുറന്നുകിട്ടും' (ലൂക്ക:11: 9) എന്നുമാണല്ലോ വചനം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുക. ഒരിക്കല്‍ സജീവ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഭവനത്തില്‍ പ്രവേശിച്ചാല്‍ - അവിടെ വചനത്തിലും അപ്പത്തിലും (ദിവ്യകാരുണ്യത്തിലും) ജീവിക്കുന്ന ഈശോയെ നമുക്കുപൂര്‍ണ്ണമായും കണ്ടെത്തുവാന്‍ സാധിക്കും. അതിനായി 'സഭ വിശ്വസ്തതയോടെ കൈമാറിത്തരുന്ന ദൈവവചനത്തിലും ക്രിസ്തു തന്റെ ശിഷ്യന്മാര്‍ക്കു ജീവസന്ധാരണത്തിനായി നല്‍കിയ ജീവന്റെ അപ്പത്താലും നിരന്തരം പരിപോഷിപ്പിക്കപ്പെടുവാനുള്ള ഒരഭിനിവേശം നാം കണ്ടെത്തണം' (Porta Fidei-3) എന്നുമാത്രം. അങ്ങനെ നമ്മില്‍ ദൈവകൃപയാല്‍ ഒരു പുതിയ ജീവിതശൈലി (A New Life Style) രൂപപ്പെടും. ലോകത്തിന്റെ ഊടുവഴികളിലേക്കിറങ്ങി വിശ്വാസ ജീവിതത്തിലേക്ക് കണ്ടുമുട്ടുന്നവരെ ആനയിക്കാന്‍ നാം ശക്തരാകും.

മനുഷ്യനന്മയ്ക്കായുള്ള പിതാവായ ദൈവത്തിന്റെ നിലയ്ക്കാത്ത രക്ഷാകര പദ്ധതിയില്‍ ക്രിയാത്മകമായുള്ള പങ്കുചേരലാണ് വിശ്വാസജീവിതം. ഈ പദ്ധതിയാകട്ടെ ദൈവം തുടരുന്നത് നാം ഓരോരുത്തരും അംഗമായിരിക്കുന്ന മിശിഹായുടെ ഭൗതികശരീരമായ സഭയിലൂടെ നമ്മോടൊപ്പം നടന്നുനീങ്ങുന്ന ഉത്ഥിതനായ മിശിഹായിലൂടെയാണ്. നമ്മുടെ നിരന്തരസഹയാത്രികനായ മിശിഹായെ കാണുവാന്‍ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഉള്‍ക്കണ്ണുകള്‍ നാം തുറക്കണം. അവനോടൊപ്പം ചേരുവാന്‍ ഹൃദയത്തിന്റെ (സ്‌നേഹത്തിന്റെ) കണ്ണുകളും. സജീവ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഭവനത്തിലേക്കുള്ളവഴിയും വാതിലും അവിടുന്നുതന്നെയാണല്ലോ? മിശിഹായ്ക്ക് പിതാവിനോടുണ്ടായിരുന്ന അതേ ബന്ധം നമുക്കും ഈശോയില്‍ പിതാവിനോടുണ്ടാകണം. നിരന്തരമായ പ്രാര്‍ത്ഥനയിലൂടെയാണ് മിശിഹാ പിതാവിനോട് ഗാഡബന്ധം പുലര്‍ത്തിയിരുന്നതെന്ന് നമുക്കറിയാം. പ്രാര്‍ത്ഥനയാകുന്ന ഇന്ധനം നമ്മിലും ദൈവവുമായുള്ള ബന്ധം നിലനിര്‍ത്തും. പ്രാര്‍ത്ഥനയാകട്ടെ വിശ്വാസത്തെ സജീവമാക്കുന്നു. പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനത്താല്‍ മിശിഹായിലൂടെ നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളെ പിതാവിങ്കലേക്കുതുറക്കുന്ന സഭയുടെ പ്രാര്‍ത്ഥനയാണ് ആരാധനാക്രമം. ആരാധനാക്രമത്തില്‍ ബലിയര്‍പ്പണത്തിലൂടെയും കൂദാശകളിലൂടെയും കൃപാവരത്തില്‍ നാം ശക്തിപ്പെടുന്നു. ദൈവവചനത്താല്‍ നിരന്തരം പരിപോഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. സജീവവിശ്വാസത്തിന്റെ പുതുമയാര്‍ന്ന ജീവിതശൈലിയില്‍ നാം ദൈവസ്‌നേഹത്തിന്റെ സാക്ഷികളാകുന്നു.

2. ജീവന്റെ വചനവും ജീവന്റെ അപ്പവും

'സഭ വിശ്വസ്തതയോടെ കൈമാറിത്തരുന്ന ദൈവവചനത്താലും ക്രിസ്തുവിന്റെ ശിഷ്യന്മാര്‍ക്ക് ജീവസന്ധാരണത്തിനായി നല്‍കിയ ജീവന്‍രെ അപ്പത്താലും നിരന്തരം പരിപോഷിപ്പിക്കപ്പെടുവാനുള്ള ഒരഭിനിവേശം നാം വീണ്ടും കണ്ടെത്തേണ്ടിയിരിക്കുന്നു'. (Porta Fidei - 3)

നമ്മുടെ വിശ്വാസജീവിതത്തില്‍ ജീവന്റെ വചനത്തിനും ജീവന്റെഅപ്പത്തിനും ഉള്ള തുല്യ പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ചാണ്ഇവിടെ പ്രതിപാതിക്കുക. 'ആത്മാവും ജീവനുമായ' (യോഹ6:63) ദൈവത്തിന്റെ എഴുതപ്പെട്ട വചനം ദൈവത്തിന്റെ 'മാംസംധരിച്ച വചനമായ (യോഹ 1:14) മിശിഹായെക്കുറിച്ചുള്ളപൂര്‍ണ്ണ അറിവുനമുക്ക്നല്‍കുന്ന, മിശിഹായില്‍നമ്മെ ഐക്യപ്പെടുത്തുന്നു. 'ആദിയില്‍ വചനം ഉണ്ടായിരുന്നു.വചനം ദൈവത്തോടുകൂടെ ആയിരുന്നു.വചനം ദൈവമായിരുന്നു...... വചനംമാംസം ധരിച്ച് നമ്മുടെ ഇടയില്‍വസിച്ചു. അവന്റെ മഹത്വം നാംദര്ശിച്ചു. കൃപയും സത്യവും നിറഞ്ഞതും പിതാവിന്റെ ഏകജാതന്റേതുമായ മഹത്വം'. (യോഹ 1:14) വി. ജറോംപറയുന്നു 'വിശുദ്ധ ലിഖിതങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അജ്ഞത ക്രിസ്തുവിനെപ്പറ്റിത്തന്നെയുള്ള അജ്ഞതയാകുന്നു'. അതുപോലെത്തന്നെ വചനത്താല് പ്രകാശിതമായ ഹൃദയത്തിനുമാത്രമെ അപ്പത്തില് ഈശോയെ തിരിച്ചറിയുവാന് സാധിക്കുകയുള്ളു എന്ന് 'നാഥാ കൂടെ വസിച്ചാലും' (Mane Nobiscum Domine)  എന്ന ചാക്രികലേഖനത്തില് പരിശുദ്ധ പിതാവ് ജോണ്‌പോള് രണ്ടാമന് മാര്പ്പാപ്പ വ്യക്തമാക്കിത്തരുന്നുണ്ട്.

നവസുവിശേഷവത്ക്കരണത്തിന്റെ ഈ കാലഘട്ടത്തില്‍ നമ്മുടെ ആദ്ധ്യത്മിക ജീവിതത്തിലും പ്രഷിതരംഗത്തും ജീവന്റെ വചനത്തിനും ജീവന്റെ അപ്പത്തിനും ഉള്ള സ്ഥാനം അതീവ താല്പര്യത്തോടെ നാം കണ്ടെത്തുകയും ജീവിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. അകത്തോലിക്കാവിശ്വാസികള്‍ കത്തോലിക്കാവിശ്വാസികളെ Sacramentalized X'tians 'കൂദാശവത്ക്കരിക്കപ്പെട്ട' വിശ്വാസികള്‍ എന്നും പറഞ്ഞ് പരിഹസിക്കുകയും അവര്‍ സ്വയം Evangelized X'tians - സുവിശേഷവത്ക്കരിക്കപ്പെട്ടവര്‍ - എന്ന് അഭിമാനപൂര്‍വ്വം പറയുകയും ചെയ്യുന്നതും നാം കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ജീവിതാരംഭം മുതല്‍ കത്തോലിക്കര്‍ക്ക് വിശുദ്ധ കൂദാശകളുടെ പരിരക്ഷ ഉണ്ട്. എന്നാല്‍ സുവിശേഷ പഠനത്തിനു നാം വേണ്ടത്ര പാധാന്യം കൊടുത്തിരുന്നില്ല. അകത്തോലിക്കാ വിശ്വാസികള്‍ ചെറുപ്പം മുതലെ സുവിശേഷ പഠനത്തിലും വ്യാഖ്യാനത്തിലും അതീവ തല്പരരാണ്. എന്നാല്‍ സുവിശേഷവെളിച്ചം കൊണ്ടെത്തിക്കേണ്ട അള്‍ത്താരയിലെ ബലിയര്‍പ്പണത്തോടുംകൗദാശികജീവിതത്തോടും അവര്‍ വിമുഖത കാണിക്കുന്നു.അല്ലെങ്കില്‍ സുവിശേഷത്തിന്റെ പ്രകാശം ഹൃദയത്തില്‍ പ്രവേശിക്കുവാനുള്ള ലാളിത്യം അവര്‍ക്കില്ലാതെ പോകുന്നു. 'അങ്ങയുടെ വചനങ്ങളുടെ ചുരുളഴിയുമ്പോള്‍ പ്രകാശംപരക്കുന്നു. എളിയവര്‍ക്ക് അത്അറിവുനല്‍കുന്നു'. (സങ്കീ. 119:130) രണ്ടുനിലപാടുകളുംശരിയല്ലെന്നാണ് സഭയുടെ പാരമ്പര്യം നമുക്കുവ്യക്തമാക്കിതരിക.വചനത്താല്‍ പ്രകാശിതമായ ആത്മാവോടെയാണ് നാം അള്‍ത്താരയിലെ ബലിയേയും കൂദാശകളേയും സമീപിക്കേണ്ടത്. 

3. എമ്മാവൂസിലേക്കുപോയ ശിഷ്യന്മാരുടെ അനുഭവം

സമകാലിക സംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിഷാദമനോഭാവത്തോടെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് എമ്മാവൂസിലേക്കുപോയ ശിഷ്യന്മാരോട് ഒരു സഹയാത്രികനായി ഈശോ ചേരുകയും അവര്‍ക്കുവിശുദ്ധ ലിഖിതങ്ങള്‍ വ്യാഖ്യാനിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവന്‍ അവരോടുപറഞ്ഞു; 'ഭോഷന്മാരെ, പ്രവാചകന്മാര്‍ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത് വിശ്വസിക്കാന്‍ കഴിയാത്തവിധം ഹൃദയം മന്ദീഭവിച്ചവരെ ക്രിസ്തു ഇതെല്ലാം സഹിച്ച് മഹത്വത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കേണ്ടതായിരുന്നില്ലെ?' (ലൂക്ക24:25). വിശുദ്ധമത്തായിയുടെ സുവിശേഷത്തിലും ഇതേ പരാമര്‍ശനം നാം കാണുന്നുണ്ട്. 'വിശുദ്ധ ലിഖിതങ്ങളൊ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയൊ മനസ്സിലാക്കാത്തതിനാല്‍ നിങ്ങള്‍ക്കുതെറ്റുപറ്റിയിരിക്കുന്നു'. (മത്തായി22:29). അവര്‍ എത്തേണ്ടിടത്ത് എത്തുകയും അവന്‍ യാത്ര തുടരുകയാണെന്ന് ഭാവിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോള്‍ അവര്‍ അവനെ തങ്ങളോടുചേര്‍ത്തുനിര്‍ത്തിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു, 'ഞങ്ങളോടുകൂടെ താമസിക്കുക. നേരം വൈകുന്നു. പകല്‍ അസ്തമിക്കാറായി. അവന്‍ അവരോടുകൂടെ താമസിക്കുവാന്‍ കയറി'. (ലൂക്ക24:29). 

അപ്പം മുറിക്കുന്നതുവരെ ശിഷ്യന്മാര്‍ അവനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ലായിരുന്നു എങ്കില്‍ തന്നെയും അവര്‍ അവനു വാതില്‍ തുറന്നുകൊടുക്കുകയും അവരോടൊപ്പം ഭക്ഷണത്തിനിരിക്കുവാന്‍ അവനെ ക്ഷണിക്കുകയും ചെയ്തു. അവരോടൊപ്പം ഭക്ഷണത്തിനിരുന്നപ്പോള്‍ അവന്‍ അപ്പം എടുത്ത് ആശീര്‍വദിച്ച് മുറിച്ച് അവര്‍ക്കുകൊടുത്തു. അപ്പോള്‍ അവരുടെ കണ്ണുകള്‍ തുറക്കപ്പെട്ടു. അവര്‍ അവനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. (ലൂക്ക 24: 30-31) അവന്‍ അവരോട് സംസാരിക്കുകയും വിശുദ്ധലിഖിതങ്ങള്‍ വിശദീകരിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തപ്പോള്‍ അവരുടെ ഹൃദയം വിശ്വാസത്താലും സ്‌നേഹത്താലും 'ജ്വലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നെങ്കില്‍ തന്നെയും' അപ്പം മുറിച്ച് ബലിയര്‍പ്പിച്ചപ്പോള്‍ മാത്രമാണ് ഈശോയെ അവര്‍ പൂര്‍ണ്ണമായും കണ്ടെത്തിയതും അനുഭവിച്ചതും. വചനത്താല്‍ പ്രകാശിതമായ ഹൃദയത്തിനു മാത്രമെ അപ്പത്തില്‍ ഈശോയെ തിരിച്ചറിയാന്‍ സാധിക്കുകയുള്ളു.

അവന്‍ അവരുടെ മുമ്പില്‍ നിന്ന്അപ്രത്യക്ഷനായി'. (ലൂക്ക 24/31) എവിടേക്ക്? അപ്പത്തിലേക്ക്. അങ്ങനെഅപ്പത്തില്‍ ഈശോ തന്റെസജീവ സാന്നിധ്യം നമുക്ക്ഉറപ്പുതന്നുകൊണ്ട് 'ഇതാ ലോകാവസാനംവരെ ഞാന്‍ നിങ്ങളോടൊപ്പംഉണ്ടായിരിക്കും' (മത്തായി 28:20) എന്ന വാഗ്ദാനം നിറവേറ്റി.

നിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ : 

1.വിശ്വാസത്തിന്റെ വാതില്‍ കടന്ന് സജീവ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഭവനമായ സഭയുടെ ഹൃദയത്തിലിരുന്ന്വചനത്തിലും അപ്പത്തിലും ജീവിക്കുന്ന ഈശോയെ പൂര്‍ണ്ണമായുംകണ്ടെത്തുകയാണ് വിശ്വാസ ജീവിതം.
2.വചനത്തിലുംഅപ്പത്തിലും നിരന്തരം പരിപോഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന വി. കുര്‍ബാനയാകണം നമ്മുടെ ആദ്ധ്യാത്മികജീവിതത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദു. വി. കുര്‍ബാനയുടെ അര്‍പ്പണം.വി. കുര്‍ബാനയുടെഅനുഭവം (കൂദാശ സ്വീകരണം) വി.കുര്‍ബാനയുടെ ആരാധനം.

3.എല്ലാ ഭക്തിയും, എല്ലാ ശ്രദ്ധയും വി. കുര്‍ബാനയിലേക്ക്. എല്ലാ കൃപാവരങ്ങളും, ആത്മാവിന്റെ അഭിഷേകവും, പാപമോചനവും, രോഗശാന്തിയും വി. കുര്‍ബാനയില്‍നിന്നും.

വചനാനുഭവം:

ദൈവവചനം വായിക്കുക, ധ്യാനിക്കുക, പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുക എന്നത് നമ്മുടെ അനുഭവ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായിത്തീരണം. 'അങ്ങയുടെ വചനത്തിന്റെ ചുരുളഴിയുമ്പോള്‍ പ്രകാശം പരക്കുന്നു. എളിയവര്‍ക്ക് അത് അറിവുപകരുന്നു. (സങ്കീ.119:130) ദൈവം നമുക്ക് ഒരു ദിവസം1440 മിനിട്ട് നല്‍കിയുട്ടുണ്ട്. അതില്‍ ദിവസേന 30 മിനിട്ട് വചനം വായിക്കുവാനും ധ്യാനിക്കുവാനുമായി മാറ്റിവെക്കുക. എങ്കില്‍ ബാക്കി1410 മിനിട്ടും നമുക്ക് നിത്യതയിലേക്ക് ഫലം നല്‍കുന്ന ധന്യ നിമിഷങ്ങളായി മാറും. Pray the Bible, Live the Bible.